ေက်နပ္စြာ ခံယူတတ္ဖို ့...

ေလာကႀကီးမွာ လူရယ္လို ့ ျဖစ္လာျပီးဆိုလွ်င္ေတာ့ ေလာက ဓမၼတာကို ႀကံႀကံခိုင္ ခံယူနိုင္ဖို ့ ကိုယ္ပိုင္စိတ္ေလး ေမြးျမဴထားနိုင္ႀကရင္ အေကာင္းဆံုးပါပဲ...။ ႀကံဳလာနိုင္တဲ့ အခက္အခဲေတြကို ေက်ာ္လႊာနိုင္ဖို ့ ဘဝအတြက္အားမာန္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ေမြးျမဴထားတတ္ရမယ္..။ အခက္အခဲေတြနဲ ့ ႀကံဳလာရတိုင္းမွာ ႀကံဳလာတဲ့ အခက္အခဲေတြကို နိုင္ေအာင္တိုက္ယူရမယ္..။ အခက္အခဲ ဆိုတာ အရွံဳးေပးဖို ့ မဟုတ္ဘူး..။ အနိုင္တိုက္နိုင္ဖို ့ ...နိုင္ကို နိုင္ရမဲ့ စစ္ပြဲပါပဲ..။ အစရွိရင္ အဆံုးသတ္ဆိုတာလဲ ရွိပါတယ္...။ ကိုယ္ႀကံဳေတြ ့လာရတဲ့ အခက္အခဲေတြရဲ ့ အစကို ေသခ်ာျပန္ေတြးစစ္ျပီး အဆံုးသတ္ဆိုတဲ့ ေအာင္ျမင္မွဳ သရဖူကို ေဆာင္းနိုင္ဖို ့ လက္မေလွ်ာ့တမ္း ႀကိဳးစားတိုက္ႀကတာေပါ့....။

ေလာက သံသရာနယ္ထဲမွာ သံသရာ ခရီးကို ေလွ်ာက္ေနတဲ့ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာေတာ့ ဒုကၡ ၊သုခ...။ အငို ၊အျပဳးံ ဆိုတာေတြကို အဖန္တလဲလဲ ႀကံဳေတြ ့ေနရအံုးမွာပါပဲ..။ မႀကံဳခ်င္လဲ ႀကံဳရ  ၊   ႀကံဳခ်င္လို ့ တဖြဖြ ေတာင္းဆိုေနေပမဲ့ ေကြးကြင္းရျပီး မလိုခ်င္တာေတြကိုလဲ ရရွိတတ္တာပါပဲ...။  ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဆီေရာက္ရွိလာတဲ့ အငိုေတြ ၊ အျပံဳးေတြ ၊ ဒုကၡေတြ ၊သုခေတြကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့သာ ခံယူလိုက္ျပီး မယိုင္လဲေအာင္ ႀကိဳးစားပါ....။

ဒုကၡေတြ ေတြ ့ေတာ့ တျမည္းျမည့္နဲ ့ လြမ္းကၽြမ္းခံျပီး ပူပင္ေနမဲ့အစား ဘယ္လိုလြတ္ေျမာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားရုန္းကန္ရမလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးနဲ ့ နည္းလမ္းေကာင္းကို ရွာေဖြ ရုန္းထြက္ႀကမယ္...။

ျပည့္စံုကံုလံုလို ့ သုခခ်မ္းသာေတြနဲ ့ စံစားေနရရင္လဲအရာရာကို ေမ့ေလွ်ာ့ျပီး ရႊင္လန္းစြာ ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ ့ခံစားမေနေစခ်င္ဘူး..။ ကိုယ္ရရွိထားတဲ့ သုခေတြ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး လက္ဝယ္ပိုင္ဆိုင္နိုင္ဖို ့ ပိုတိုးျပီးႀကိဳးစားရမယ္.....။ ဘာသာတရားကိုလဲ မေမ့ေလွ်ာ့ပဲ စိတ္နဲ ့ခႏၶာမွာ အျမဲတမ္းပြားမ်ားေနရပါ့မယ္....။

မညီမွ်တဲ့ ေလာကသံသရာ ခရီးထဲမွာ ေလွ်ာက္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုးကေတာ့ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုမွာ အေတြ ့အႀကံဳေတြလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုေပါ့....။

ဝမ္းေျမာက္သူက ေျမာက္ ၊လမ္း ေပ်ာက္သူက ေပ်ာက္
အျမင့္မွာ ေပ်ာ္သူက ေပ်ာ္ ၊ အနိမ့္မွာ ေအာ္သူေတြကေအာ္
ဒုကၡေတြ ့ေတာ့ တျမည့္ျမည့္ေလာင္ကၽြမ္း
သုကၡေတြ ့ေတာ့ တျပံဳးျပံဳးနဲ ့ ရႊင္လန္း

ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနတာက လူသားေတြရဲ ့ ဓမၼတာပါပဲ...။ ေမကိုယ္တိုင္လဲ လူသားထဲက လူသားပဲမို ့ ေမကိုယ္တိုင္လဲ အျမင့္မွာ ေနရလွ်င္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္ျပီး အနိမ့္မွာ က်ဆံုးေနလွ်င္ ငိုေႀကြးတတ္ေလရဲ ့...။ ဒုကၡေတြကိုေတာ့ မယူခ်င္ပဲ..အျမဲတမ္း သုခဆိုတာကိုပဲ အာသာငမ္းငမ္း ေတာင့္တေနတာ ဝန္ခံပါတယ္...။ ဒါဟာ အေကာင္းဆံုးေတြကိုသာ လိုခ်င္တဲ့ လူသားဆန္မွဳ အတၱေတြလား..။ ဒါေပမဲ့လဲေနာ္....မလိုခ်င္လဲ ယူရမွာပဲ ..လိုခ်င္တိုင္းလဲ မရနိုင္ပါဘူး... .။

သူတပါး ျဖစ္ပ်က္ေနရင္လဲ ကိုယ္က ကူညီခြင့္ ေတြ မရခဲ့တဲ့ အႀကိမ္အေရတြက္ေပါင္းမ်ားစြာလဲရွိေပါ့...။ ေအာင္ျမင္ေနသူေတြအတြက္ ႀကည္နူးပီတိျဖစ္ေနေပမဲ့ က်ဆံုးေနသူေတြအတြက္ ကိုယ္ဘာမ်ား ကူညီခြင့္ေတြရခဲ့သလဲ..။သူ ့ထိုက္နဲ ့ သူကံပဲေလလို ့ ဝမ္းနည္ေပးယံု ၊အဆင္ေျပပါေစလို ့ဆုေတာင္ေပးယံုက လြဲျပီး ဘာမွ မတတ္နိုင္ခဲ့ဘူးေလ...။

ကိုယ္ျဖစ္ကိုယ္ခံပဲလို ့ပဲ ေျပာရမလားး..တကယ္ကို ကိုယ္ျဖစ္ရင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ခံေနရတာပဲေလ..။  သူ ့စခန္းနဲ ့ သူ ့အလြမ္း မွာ ဘဝေတြကို ေသခ်ာ သံုးသပ္ဆင္ျခင္ႀကည့္ေတာ့ ဒုကၡေတြရလဲ .....ခံေပါ့....။ျငီးတြားေနဖို ့မလိုပါဘူး....။ သုခေတြရလဲ.......... စံေပါ့.....။ အဲ့ဒီအတြက္ေထာင္လႊားေနဖို ့မလိုပါဘူးေနာ္..။ျဖစ္ျပီးပ်က္ ၊ပ်က္ျပီးျဖစ္တဲ့ လူဘဝမွာ ဒုကၡနဲ ့သုခ တလွည့္ဆီေတာ့ ရမွာပါပဲ...။

ႀကံဳလာသမွ် ေကာင္း၏ ဆိုး၏ ေဂ်း(ဂ်ီး)မ်ားမေနပဲ  ဖန္ဆင္းရွင္အလိုက် ရရာ အေကာင္းႀကီးလိုပဲ ေတြးျပီး ေတြ ့ႀကံဳသမွ်အေပၚ ရင့္က်က္မွဳေတြ တစ္ရစ္ျပီး တရစ္တည္ေဆာက္  ခံယူေက်နပ္ ၊ ေနတတ္ဖို ့သာ အဓိကပါ....။

ရရွိေနႀကတဲ့ ဘဝအေျခေနေတြမွာ ေက်နပ္စြာခံယူနိုင္ႀကျပီး တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေႀကာင္းကို ရွာေဖြနိုင္ႀကပါေစလို ့... ေအာင္ျမင္ေအာင္ႀကိဳးစားနိုင္ႀကတဲ့ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားေတြ ပိုင္ဆိုင္နိုင္ႀကပါေစေနာ္..။





ေမသဇင္